*,^อาคุงยูู///// 
ปวดร้าว...3
-ต่อจากปวดร้าว...2
ในที่สุดยูก็ตัดสินใจรับโทรศัพท์
ยู : สวัสดีค่ะ
"คนดี" : ?????????นี่ไม่ใช่โทรศัพท์อ้วนร๋ค่ะ
ยู : ป่าวค่ะ โทรศัพท์ยูค่ะ
"คนดี" : .................แต่นี่มันเบอร์อ้วนนี่ค่ะ
ยู : ค่ะ ยูกับอ้วนเปลี่ยนโทรศัพท์กันใช้ค่ะ <กวนตีนแล้วเรา>
"คนดี" : ร๋ ที่เมื่อกี้น้องโทรมาพี่นึกว่าสายพันกัน ก็เลยโทรกลับ <รู้ได้ไงว่าเราเป็นน้อง>
เออ...แล้วน้องเป็นอะไรกับเขาค่ะ
ยู : มากินอยู่กับเขา จะเป็นอะไรกันล่ะค่ะ <ชักจะโมโหแล้ว...>
"คนดี" : โทษน่ะค่ะ คบกันมานานยัง? <ถามได้ไงฟ่ะ?>
.........................................................
เราสองคนคุยกันเกือบ 2 ชั่วโมง แต่เราคุยกันด้วยเหตุด้วยผล ไม่มีกระทบกระทั่งกัน
แต่ตอนแรกยูก็แอบหงุดหงิดเหมือนกันน่ะ <ก็เล่นถามคำถามอะไรไม่เข้าหูอ่า>
"คนดี" : พี่ต้องขอบคุณน้องมากเลยน่ะที่โทรมาหาพี่<ประชดป่าวว่ะ?>
ที่ทำให้พี่ตาสว่างซะที พี่ไม่นึกเลยว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้
ยู : ยูรู้แบบนี้ก็ปวดร้าวพอกันแหล่ะค่ะ แต่ถ้าหากเขาคบกับพี่แล้วมีความสุข
พี่รักเขา เขารักพี่ ยูก็O.Kน่ะค่ะ ยูจะเป็นฝ่ายไปเอง
"คนดี" : ไม่ได้หรอก ระหว่างยูกับพี่เราอยู่คนละตำแหน่งกัน ยูสำคัญกับเขามากกว่าพี่อยู่แล้ว
ยู : ไม่เสมอไปมั้งค่ะ พี่มาก่อนยู ถ้าพี่รักเขาก็อย่าทำร้ายใจตัวเองน่ะค่ะ
ยูไม่ได้พูดเหมือนพระเอกในละครน่ะ แต่คนเรามันห้ามความคิด ห้ามจิตใจกันไม่ได้
สำหรับยูแล้วถ้าคนที่ยูรักมีความสุข ยูก็มีความสุขด้วย
"คนดี" : ไม่ได้ๆ เรื่องแบบนี้มันต้องพูดกันให้เคลียร์ เดี๋ยวพี่จะจัดการกับเขาเอง
ยู : อย่าให้มีเรื่องเลยค่ะ ยูรักเขา ยูรู้แล้วว่าเขาคบกับพี่ด้วย
ยูก็โล่งใจที่ได้รู้ความจริงที่เขาปกปิดยูไว้
"คนดี" : แต่พี่ไม่คิดอย่างนั้นสิ พี่ไม่ชอบคนโกหก แล้วก็เกลียดด้วย
ยู : ...............
"คนดี" : เอาเถอะ!! น้องทำตัวเงียบๆเอาไว้ พี่จะจัดการกับเขาเองน่ะ
พี่ก็ไม่อยากเป็นมือที่สามของใครหรอก
ยู : พี่.....ยูรักเขา ยูยอมรับเลยน่ะ ว่ายูกลัว กลัวว่าเขาจะบอกเลิกยูมากกว่า
<ไม่อยากจะคิดเลยยูพูดแบบนี้ออกไปจริงๆรึเนี่ย แสดงความอ่อนแอออกมาเต็มที่เลยวุ๊ย...มาตอนนี้รู้สึกอาย>
"คนดี" : เถอะน่า ไม่ต้องกลัว จะกลัวไปทำไม เดี๋ยวพี่จัดการเอง
......................................
...................
.....
................วางสายไป..................
ทุกอย่างมันกระจ่างออกมาแล้ว
มาถึงตอนนี้ยูไม่รู้สึกเสียใจเลยแม้แต่น้อย แต่กลับดีใจด้วยซ้ำไป
ยูรู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร แต่อีกใจหนึ่งก็กลัว กลัวว่าอ้วนจะเป็นฝ่ายบอกเลิกยูมากกว่า
............ครู่ใหญ่ๆ อ้วนกลับเข้า............
อ้วน : อ้วนกลับมาเอาโทรศัพท์ ยูเห็นโทรศัพท์อ้วนป่าวค่ะ
ยู : อ้วนค่ะ อ้วนอย่าโกรธยูน่ะค่ะ
อ้วน : .............?
ยู : ยูโทรไปหา"คนดี"แล้วเขาก็โทรกลับ
อ้วน : แล้วโทรไปทำไม คุยกันว่าไง บอกอะไรกับเขา <ทำไมต้องทำท่าเดือดร้อนแบบนั้นด้วยล่ะ>
ตอนนี้หัวใจยูเต้นตุบๆ เหงื่อออกท่วมตัว แต่อ้วนคงไม่สังเกต
ยู : ก็...บอกว่ายูกับอ้วนเป็นแฟนกัน รักกัน...
อ้วน : <ทำหน้าโมโห> ไปบอกเขาแบบนั้นได้ไงเล่า <พูดเสียงดังใส่เราอีก>
แล้วอ้วนก็ออกจากบ้านไปทันที<รีบโทรไปง้อ"คนดี"แน่เลย>
งานนี้จุก!! ช็อค!!!
ทำไมต้องโมโหขนาดนั้นด้วย เรารักกันไม่ใช่ร๋ คนรักกันเขาทำแบบนี้ร๋
-โปรดติดตามตอนต่อไป ยูขอกำลังใจด้วยน่ะคับ
..................................................................
ประกาศฉบับที่ 2
-Storythai Member ที่จะเม้นแล้ว User Name ไม่ขึ้น
กรุณาทิ้ง http://..............storythai.com/ เอาไว้ด้วย เพื่อสะดวกต่อการเม้นกลับ
คำชี้แจง
ถ้าหากท่านยังไม่ทราบที่มาที่ไปของเรื่อง ให้ย้อนกลับไปอ่าน "ปวดร้าว...2"
แล้วท่านจะ "อ๋อ"
